what's on stage
Η Παραγωγή: Ορχήστρα, Τραγουδιστές, Ζευγάρια
Τρία κινούμενα μέρη μοιράζονται τη σκηνή κάθε βράδυ — τι κάνει το καθένα και πώς δένουν μεταξύ τους στη διάρκεια των ενενήντα λεπτών.
Έλεγχος διαθεσιμότητας ↗Τα τρία στοιχεία του σόου
| Element | What it does | Where to watch from |
|---|---|---|
| The orchestra | παίζει κάθε νούμερο ζωντανά από τον χώρο της ορχήστρας | οποιαδήποτε θέση — ο ήχος ταξιδεύει σε όλη την αίθουσα |
| The singers | ερμηνεύουν τα τραγουδιστά νούμερα τάνγκο-canción | η διάταξη με τραπέζια σας φέρνει πιο κοντά στη σκηνή |
| The couples | παρουσιάζουν τα χορευτικά νούμερα της βραδιάς | οι θέσεις στο μπαλκόνι προσφέρουν την πιο καθαρή θέα στα σχήματα της πίστας |
Ζωντανή ορχήστρα, όχι μουσική από ηχογράφηση
Κάθε νούμερο του σόου παίζεται ζωντανά, και ο χώρος αναφέρει ζωντανή ορχήστρα καθ' όλη τη διάρκεια. Δεν απαριθμεί τα όργανα, αν και οι ορχήστρες τάνγκο παραδοσιακά περιλαμβάνουν μπαντονεόν, τα ακορντεόν με κουμπιά που βρίσκονται στον πυρήνα του ήχου του τάνγκο.
Οι τραγουδιστές και η τραγουδιστική παράδοση
Ανάμεσα στα χορευτικά σετ, οι τραγουδιστές ανεβαίνουν στη σκηνή για νούμερα τάνγκο-κανσιόν — τη τραγουδιστική πλευρά του τάνγκο που πορεύεται παράλληλα με τις οργανικές και χορευτικές του μορφές. Αυτή η παράδοση ανάγεται στον Κάρλος Γκαρδέλ, του οποίου οι ηχογραφήσεις τη δεκαετία του 1920 και του 1930 μετέτρεψαν το τραγούδι του τάνγκο σε είδος αυτοτελές· η ίδια η ιστοσελίδα του χώρου περιγράφει την παραγωγή να αντλεί από ρεπερτόριο απ' όλη την ιστορία του τάνγκο και όχι από μία μόνο εποχή. Η άνοδος του τάνγκο-κανσιόν τη δεκαετία του 1920 και του 1930 συνέπεσε με τη χρυσή εποχή του ίδιου του χορού, οπότε μια παραγωγή που αντλεί και από τα δύο αντλεί, στην πράξη, από δύο παράλληλες παραδόσεις των ίδιων δεκαετιών και όχι από μία.
Τα ζευγάρια και τα χορευτικά νούμερα
Τα χορευτικά ζευγάρια αποτελούν το οπτικό κέντρο του σόου, εκτελώντας μια σειρά σκηνοθετημένων νούμερων και όχι μια ενιαία συνεχή χορογραφία — η ίδια η ιστοσελίδα του χώρου αναφέρει περισσότερους από 25 καλλιτέχνες που μοιράζονται τη σκηνή κατά τη διάρκεια της βραδιάς, καλύπτοντας μαζί μουσικούς, τραγουδιστές και χορευτές, αν και ανεξάρτητη, δημοσιευμένη ανάλυση του πόσοι ακριβώς είναι χορευτές ειδικότερα δεν είναι διαθέσιμη πέρα από αυτόν τον συνδυασμένο αριθμό. Τα υλικά του ίδιου του χώρου δεν αναλύουν τον αριθμό των 25 και πλέον κατά ρόλο, οπότε ένας επισκέπτης που θα μετρήσει ξεχωριστά μουσικούς, τραγουδιστές και χορευτές τη βραδιά της παράστασης πιθανότατα θα καταλήξει σε διαφορετικά σύνολα από οποιονδήποτε μεμονωμένο δημοσιευμένο αριθμό.
Πώς δένουν μεταξύ τους τα τρία στοιχεία
Το σόου εναλλάσσεται ανάμεσα στα τρία στοιχεία αντί να τα παρουσιάζει παράλληλα — ένα τραγουδιστικό νούμερο, ένα χορευτικό νούμερο, ένα οργανικό πέρασμα — έτσι η σκηνή σπάνια φιλοξενεί ολόκληρο τον θίασο ταυτόχρονα. Αυτή η δομή είναι κοινή στις μεγάλης κλίμακας παραγωγές τάνγκο γενικότερα, δίνοντας σε κάθε στοιχείο τη δική του στιγμή αντί να αντιμετωπίζει τους χορευτές ως ολόκληρο το σόου και την ορχήστρα και τους τραγουδιστές ως φόντο. Μια σκηνοθετημένη σειρά εκτέλεσης σημαίνει επίσης ότι ο ρυθμός του σόου είναι σταθερός από βραδιά σε βραδιά, σε αντίθεση με μια μιλόνγκα, όπου η μίξη ζωντανής μουσικής και χορού εξαρτάται απολύτως από το ποιοι βρίσκονται στην αίθουσα.
What it isn't
Δεν είναι μιλόνγκα — οι κοινωνικές βραδιές χορού όπου συνηθισμένα ζευγάρια χορεύουν σε ηχογραφημένη ή ζωντανή μουσική σε δημόσια αίθουσα — και δεν είναι ούτε ένα μικρό, αυτοσχέδιο κλαμπ σετ. Είναι μια σκηνοθετημένη, σεναριακά δομημένη παραγωγή με σταθερή σειρά εκτέλεσης, πιο κοντά στη δομή σε μια επιθεώρηση καμπαρέ παρά στο πιο ανεπίσημο τάνγκο που θα συναντήσει κανείς σε μια γειτονική αίθουσα χορού. Παραγωγές τάνγκο σε στυλ καμπαρέ αυτού του είδους έγιναν σταθερό σημείο της τουριστικής σκηνής τάνγκο του Μπουένος Άιρες πολύ πριν από τη μετατροπή αυτού του συγκεκριμένου κτιρίου, οπότε η ίδια η φόρμουλα προηγείται αυτής της συγκεκριμένης σκηνοθεσίας κατά δεκαετίες.
Η θέα από τραπέζι έναντι μπαλκονιού
Επειδή η αίθουσα διατηρεί τα αυθεντικά μπαλκόνια της εποχής του κινηματογράφου, η θέα αλλάζει ουσιαστικά ανάλογα με το πού κάθεστε — τα τραπέζια του δείπνου βρίσκονται πιο κοντά στο επίπεδο της σκηνής, ιδανικά για να διακρίνετε εκφράσεις και βηματισμό, ενώ τα μπαλκόνια προσφέρουν μια ευρύτερη θέα των σχημάτων που χαράζουν τα ζευγάρια στο παρκέ, μια οπτική γωνία για την οποία ο χώρος δεν είχε σχεδιαστεί ως κινηματογράφος αλλά ταιριάζει απόλυτα για να παρακολουθήσετε μια παραγωγή χορού. Όποια θέση κι αν επιλέξετε, ο ήχος είναι αυτός μιας ζωντανής ορχήστρας και τραγουδιστών.